Ik krijg al de hele dag vragen van mensen waarom toprestaurants als El Celler de Can Roca en Osteria Francescana niet meer in de TOP 50 van de wereld staan. Allebei toprestaurants, die ooit zelfs op één stonden, en nu nergens meer te bespeuren zijn. Wat is er fout gegaan? Niks.
De reden voor hun verdwijnen is namelijk heel simpel. De organisatie van The 50 Best Restaurants heeft dit jaar besloten dat restaurants die ooit het absolute goud hebben behaald, en dus ooit eens op de nummer 1 terecht zijn gekomen vanaf nu in een soort van erelijst terechtkomen, met enkel de allergrootsten. En ze staan dus niet meer in de gewone lijst.
Daar zijn verschillende redenen voor. Het zorgt voor wat meer spanning en variatie in de lijst. En het zorgt er ook voor dat de voormalige nummer 1-restaurants van de wereld de vervelende afgang bespaard blijven om te zakken in de lijst. Dat is bijvoorbeeld de reden waarom ook The Fat Duck niet meer in de lijst staat, die stond ook ooit op 1 namelijk, maar stond nu veel lager genoteerd.
Dat Noma er wel weer instaat is omdat het restaurant zich op een andere plaats heeft gevestigd, en ook een (min of meer) andere naam heeft gekregen. Het heet nu Noma 2.0.
Ik geef toe dat dat qua redenering natuurlijk een dubbeltje op z’n kant is. Want aangezien het nieuwe Noma alweer op 2 staat, en de nieuwe nummer 1 volgend jaar ook niet meer mee mag dingen naar goud, bestaat de kans uiteraard dat Noma 2.0 volgend jaar weer de winnaar wordt… Toch wat vreemd. Moeten alle toppers dan een 2.0 en later zelfs 3.0 of 4.0 achter hun naam zetten en op zoek gaan naar een nieuw pand, willen ze nog eens kunnen winnen?
Anderzijds, Tickets van Albert Adria is ook een soort van hedendaagse en lossere voortzetting van het vroegere El Bulli en staat toch ook alweer mooi op 20. Maar soit, maakt niet uit. Als je maar weet dat dat de reden is waarom sommige toppers niet meer in de lijst staan.
Zeg nu zelf, het overkomt ons in de zomer allemaal wel eens. Je wandelt over de wekelijkse markt, ziet die prachtige bakjes vol glanzende bosbessen, sappige abrikozen en dieprode pruimen staan, en voor je het weet neem je veel te veel mee naar huis … Lees meer
Zeg nu zelf, met de schitterende zomerdagen die we nu over ons heen krijgen, dromen we er stiekem allemaal van: een verfrissende duik in een azuurblauw zwembad … Lees meer
Er is één ding dat ik in de horeca echt not done vind, en dat is een restaurantreservering last minute afzeggen. Tenzij er iemand doodziek is natuurlijk, maar gewoon ‘geen goesting’ hebben, onverwacht elders willen eten of plots herontdekken dat er voetbal op de buis is … Lees meer
Zaterdag 11 juli vieren we weer de Vlaamse feestdag, en hoewel we nog een paar dagen geduld moeten hebben, wil ik jullie nu al mijn absolute gouden tip meegeven … Lees meer
Zeg nu zelf, herinner je je die zomers nog als snotneus? Uren buiten spelen tot de knieën groen zagen van het gras, en dan die ultieme beloning: zo’n plastiekerig buisje met bevroren, fluo-gekleurd suikerwater dat je achteraf een knalblauwe of gifgroene tong opleverde … Lees meer
Eind juni stond De Vleeshalle in Mechelen opnieuw helemaal in het teken van Comté. Tijdens een gezellige en smaakvolle ontdekkingstocht maakten enkele genodigden kennis met de rijke traditie, de verrassende veelzijdigheid en de unieke smaakwereld van deze iconische Franse AOP-kaas tijdens een masterclass van mezelf … Lees meer
Na de zoveelste côte à l’os of worstjes op de barbecue, heb je soms zin om je gasten eens écht te verrassen. Vergeet de marshmallows als dessert, we gaan voor iets veel spannenders: gegrilde watermeloen … Lees meer
Alcoholvrij aperitieven is populairder dan ooit, maar laten we eerlijk zijn: als we ergens op een terras nog één mierzoet mengsel van fruitsappen met een triestig papieren rietje voorgeschoteld krijgen, haken we af … Lees meer