Absint is een drank die omgeven wordt door een aura van mysterie, gevaar en artistieke rebellie, en hoewel het tegenwoordig weer gewoon legaal verkrijgbaar is, blijf ik er zelf liever ver weg van. Het is een sterke drank op basis van verschillende kruiden zoals anijs, venkel en de beruchte alsem, die van nature de stof thujon bevat en de drank zijn kenmerkende bittere smaak en smaragdgroene kleur geeft. Oorspronkelijk komt de drank uit Zwitserland, waar het aan het eind van de achttiende eeuw werd ontwikkeld als een elixer met medische krachten, maar het werd pas echt razend populair in het negentiende-eeuwse Frankrijk als het favoriete drankje van kunstenaars en schrijvers zoals Van Gogh en Hemingway, die in ‘de groene fee’ hun creatieve muze zochten.

Rond 1915 werd absint echter in de meeste Europese landen verboden, niet alleen omdat het alcoholpercentage vaak verschrikkelijk hoog lag, maar vooral door de overtuiging dat de thujon in de alsem hallucinaties, gewelddadig gedrag en complete krankzinnigheid zou veroorzaken. De drank kreeg dan ook de schuld van allerlei maatschappelijke wantoestanden, al bleek achteraf dat de symptomen van ‘absinthisme’ waarschijnlijk eerder het gevolg waren van zware alcoholverslaving en het gebruik van giftige kleurstoffen in goedkope, illegale varianten dan van de alsem zelf. Hoewel moderne studies hebben aangetoond dat de hoeveelheid thujon in absint veel te laag is om echte hallucinaties op te wekken, blijft de reputatie van deze drank me een ongemakkelijk gevoel geven en heb ik er een soort gezonde schrik voor ontwikkeld.

Dat wantrouwen heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat ik sowieso al bijna nooit meer sterke dranken drink, ik kan er niet zo goed tegen, en de katers van whisky en aanverwanten gaven mij altijd een heel slecht gevoel, dus ik ben er gewoon mee gestopt. Echte liefhebbers van absint zweren bij het ritueel waarbij koud water over een suikerklontje op een geperforeerde lepel in het glas wordt gedruppeld om de drank troebel te maken. Maar geef mij maar een goed glas wijn. De “groene fee” mag aan mij voorbij gaan.