Zaterdag zag ik mijn goede copain Gert De Mangeleer heel even terug, in de coulissen van Club Brugge, ons beider favoriete voetbalploeg. De topchef, die met zijn drie sterren voor Hertog Jan ook in de top 100 van de wereld staat, zag er bijzonder gelukkig en ontspannen uit. Ik was blij om te zien hoe goed hij in z’n vel zit. Gert straalt levensvreugde uit, en massa’s ambitie. En ik begrijp maar al te goed waarom.
Eind vorig jaar kwam de voor velen zeer onverwachte mededeling dat Gert en zijn compagnon Joachim Boudens op het einde van 2018 zullen stoppen met Hertog Jan. Dat leek triest nieuws, want zo’n prachtige eettempel die de deuren sluit, dat is uiteraard jammer.
De Mangeleer was duidelijk: na jarenlang meedraaien op het allerhoogste niveau was het tijd voor iets anders. Een restaurant met drie sterren, dat vereist immers dag en nacht opperste concentratie, je moet de lat steeds hoger leggen, en als je ook maar even het gevoel hebt dat de immense vernieuwingen en verbeteringen die je jaar na jaar door wist te voeren in je manier van koken de komende vijftien jaar niet meer dezelfde vooruitgang zullen kunnen opleveren, dan is het misschien slim om je andere culinaire ambities eindelijk eens volop te gaan te verkennen.
En dat is exact wat Gert en Joachim voor ogen hebben: hun culinaire tapasrestaurant L.E.S.S. verder uitbouwen. Het restaurant weldra verplaatsen naar een pand met meer mogelijkheden. Misschien zelfs nieuwe vestigingen openen. Daar was Gert meteen duidelijk over. Maar ook andere culinaire verhalen gaan vertellen, in binnen- en misschien zelfs buitenland, het behoort allemaal tot de mogelijkheden. Toen we het zaterdag over de toekomstplannen hadden fonkelden de ogen van Gert. Deze super ambitieuze topchef bruist van de ideeën en gaat, net zoals die andere drie sterrrenchef Sergio Herman deed na het sluiten van het prachtige Oud Sluis ons serieus verrassen vanaf volgend jaar.
Gert z’n goesting om de wereld even culinair, maar wel laagdrempeliger maar minstens even smaakvol te gaan verwennen, doet me denken aan de drive die ik in Barcelona telkens weer zien bij Albert Adria, de broer van Ferran. Nadat ze hun restaurant El Bulli (jarenlang nummer 1 van de wereld) sloten besliste Albert om in Barcelona uit te pakken met verschillende nieuwe toegankelijkere restaurants. Tickets, Bodega 1900, Pakta, Nino Viejo, Hoja Santa en Enigma, het zijn allemaal totaal verschillende restaurants, maar allemaal zijn ze absolute top. Tickets staat zelfs op nummer 25 in de wereld, terwijl het niks heeft van een stijfdeftige sterrenzaak, maar alles van een fantasievolle no-nonsens tapasbar met onwaarschijnlijk lekker eten. Volgens mij zijn het dat soort avonturen die we van Gert mogen verwachten. De tipjes van de sluier die hij zaterdag al op wou lichten doen me nu al uitkijken naar 2019.
Doe je zelf een lol. Twee weken voor El Bulli sloot kreeg ik een uitnodiging van mijn goede vriend Roger Van Damme om er te gaan eten, maar die avond had ik andere plannen die niet afgezegd konden worden. Ik vind het tot op vandaag jammer dat ik er nooit ben geweest. In Oud Sluis was ik wel nog een keer, enkele weken voor het sloot, gelukkig. Het was fantastisch. Mis de kans niet om nog één keer naar Hertog Jan te gaan. Ik ga zelf zeker nog een keer langs. Want het eten dat je daar krijgt, de wijnen die je er proeft, maar ook de fantastische locatie zijn uniek. Eind dit jaar sluit het restaurant voorgoed. Logisch, een perfecte nieuwe stap voor Gert en Joachim, maar Hertog Jan zal toch ontzettend gemist worden. Probeer daarom dit jaar nog een tafeltje te bemachtigen. Want alles wat Gert en Joachim nadien gaan doen zal fantastisch worden, maar probeer deze kans toch niet te missen!
Je hebt de term misschien al wel eens horen vallen in Amerikaanse kookprogramma’s, maar wat is zucchini bread nu eigenlijk precies? Laat je niet misleiden door de naam, want hoewel we het vertalen als courgettebrood, heeft het qua structuur en smaak veel meer weg van een heerlijk smeuïge cake dan van een grijs boerenbrood … Lees meer
Zou het vandaag, op donderdag 23 april, echt wel weer zijn om buiten te eten in ons Belgenlandje? Het is namelijk World Picnic Day, een dag die blijkbaar zijn oorsprong vindt in de tijd na de Franse Revolutie toen de koninklijke parken eindelijk open gingen voor het gewone volk en iedereen samen buiten begon te eten, al is die datum in Vlaanderen natuurlijk nooit een garantie op zonneschijn … Lees meer
De paasvakantie zit erop! Ik heb een zalige tijd gehad in Bangkok, maar het is weer tijd om met beide voetjes op de Vlaamse grond te gaan staan. Om rustig af te kicken, heb ik in mijn weekmenu nog een vleugje Thailand gestoken, maar voor de rest zit er vooral veel lente in de gerechten … Lees meer
Laat ons eerlijk zijn: rond wijn en eten worden vaak een hoop ingewikkelde regels en chique termen gebruikt maar in de kern gaat het voor mij om één simpel ding en dat is balans … Lees meer
Er was een tijd dat we groenten zoals pastinaak, aardpeer en schorseneren bijna volledig uit onze keukens hadden verbannen maar gelukkig zijn ze bezig aan een indrukwekkende comeback … Lees meer
Er zijn weinig gerechten waarover zoveel gediscussieerd wordt in de culinaire wereld als over de klassieke pasta carbonara en als Would Be Chef sta ik stevig in mijn schoenen: geen room … Lees meer
Heb je je ooit afgevraagd waarom een stukje gegrild vlees of een geroosterde groente zoveel lekkerder smaakt dan wanneer je diezelfde ingrediënten gewoon zou koken in water … Lees meer
Ken je dat gevoel: je hebt uren gezocht naar dat perfecte stuk vlees bij de slager en het met de grootste zorg gebakken in de pan maar de grootste fout die je dan kunt maken is het direct aansnijden op je bord … Lees meer