Wie mij vandaag bezig ziet op de radio of in de keuken van Would Be Chef, ziet hopelijk vooral een redelijk vitale vijftiger die weliswaar veel sport maar ook van het leven geniet. Maar die glimlach is er niet zomaar gekomen. Er was een tijd, nog niet eens zo heel lang geleden, dat de weegschaal meer dan 110 kilo aanwees, ooit zelfs 115 kilo. Ik was, zoals men dat in de volksmond zegt, ‘gezet’. Maar laat ik maar eerlijk zijn, medisch gezien was er een ander woord voor: obesitas.

Wat is obesitas eigenlijk?

Veel mensen denken dat obesitas gewoon een ander woord is voor “een beetje te veel eten”, maar het is complexer dan dat. Medisch gezien spreken we van obesitas wanneer je Body Mass Index (BMI) boven de 30 stijgt. Het is een chronische aandoening waarbij de opstapeling van lichaamsvet zo groot is dat het een reëel risico vormt voor je gezondheid. Voor mij betekende het concreet: hijgen bij het trappenlopen, moeite hebben om mijn eigen veters te strikken en vooral een constante strijd tegen de kilo’s en de oordelen van de buitenwereld.

De klik en de weg terug

Mijn verhaal is niet dat van een wondermiddel of een magische pil. Het was een verhaal van “de klik” maken. Ik besefte dat mijn bourgondische levensstijl me langzaam maar zeker begon te beperken. Ik ben toen begonnen met iets heel simpels: wandelen. Geen zware marathons vanaf dag één, maar stap voor stap. Letterlijk. Door anders te gaan eten, niet minder lekker, maar wel slimmer, en door dagelijks kilometers te vreten, ben ik uiteindelijk meer dan 30 kilo kwijtgeraakt.

De levenslange strijd van een jojo

Vandaag ben ik dus bijna 40 kilo lichter dan op mijn zwaarste punt, maar de strijd stopt volgens mij nooit. Ik noem mezelf vaak een ‘jojo-er’; als ik de teugels even vier, dreigt het gewicht er weer aan te vliegen. Obesitas is niet iets dat je ‘even geneest’, het is een kwetsbaarheid waar je de rest van je leven mee leert omgaan.

Mijn boodschap aan iedereen die nu in diezelfde schoenen (met lastige veters) staat: het kan. Niet door jezelf uit te hongeren, maar door te genieten van goede producten en beweging te vinden in de kleine dingen. Als ik het kan, als deze Would Be Chef die houdt van een goed glas wijn en een rijke saus het kan, dan kun jij het ook. Stap voor stap, kilometer per kilometer.

Wil je mijn voorbeeld volgen? Lees dan zelf ook mijn boek Waarom Wandelen dat hier te koop is.