Verontrustende cijfers die gisteren in het nieuws zaten. Voor het eerst zijn er meer mensen met overgewicht dan mensen met een gezond gewicht in ons land. Vooral mannen boven de 45 kampen met overgewicht, maar het probleem zit in alle leeftijdsgroepen. Dat is toch een beetje verontrustend. Want een beetje overgewicht hoeft geen ramp te zijn, maar teveel is natuurlijk ongezond.
Ik weet hoe het komt. Het heeft te maken met het drukke leven van vele mensen. Je moet zo ontzettend veel in het leven: de job, de kinderen, de hobby’s, de vrienden. En tijd voor sporten is er dan niet. En na een lange dag werken hebben veel mensen geen zin om nog uitgebreid gezond te gaan koken. Dus ze eten opgewarmde kant- en klaar-maaltijden. En drinken er dan een welverdiend glaasje wijn bij, of een pintje. En die combinatie van dat alles zorgt er beetje bij beetje voor dat mensen zwaarder worden, en dan krijg je de cijfers die gisteren in de krant stonden.
Ik heb het zelf meegemaakt. Ooit woog ik een dikke 114 kilo. Voor een ventje van 1 meter 75 is dat echt veel te veel. Op een mooie dag besliste ik: het is nu wel genoeg geweest. Ik wou vooral gezonder gaan leven, en afvallen. En het is me gelukt ook.
Ik zal wel heel m’n leven moeten uitkijken. Het blijft een gevecht. Maar in de periodes dat ik echt strak sta ben ik wel het gelukkigst. Daarom deel ik graag nog eens de manier waarop ik het aanpak.
Bewegen is noodzakelijk. Hardlopen is prima. Maar begin daar maar eens aan van nul, makkelijk is dat niet. Daarom is sporten voor mij: wandelen. Wandelen is geweldig. Iedereen kan het. De ene een paar honderd meter, de andere een marathon. Ik kan enkel zeggen: begin er aan. Voetje per voetje, stap per stap beginnen, en volhouden is de boodschap. Begin met wat je aankan en drijf dan stelselmatig op. Voor je het doorhebt ben je verslaafd. Geloof me: niks is zo efficiënt om af te vallen dan wandelen.
Ik ben van nature een stevige drinker. Ja, wijn lust ik zeker, maar water ook. En dat is goed nieuws, want van water drinken blijk je af te vallen. Ik heb op kantoor altijd een fles water naast me staan, en soms drink ik een paar liter per dag.
Je moet daar niet mee overdrijven. Maar je moet het ook niet laten. Alles wat je eet moet je ook weer verbranden. Sommige ingrediënten zijn gezonder dan andere. Maar als je af wil vallen, dan moet je wel uitkijken. Daarom kijk ik altijd wel eens op de verpakking van producten. Hoeveel suiker zit er in? Hoeveel vet? Hoeveel zout? En vooral: hoeveel calorieën.
Jezelf uithongeren is het slechtste idee ooit. Crashdiëten zijn gedoemd om te mislukken. Je moet blijven eten. En regelmatig. Want je verbrandingsoven moet bezig blijven. wanneer je bijvoorbeeld gezond ontbijt is de kans groter dat je in de voormiddag ongezonde snacks naar binnen speelt. Slecht idee!
Ik maak er een sport van om zelfs in de periodes dat ik keihard aan het diëten ben elke dag lekker te koken. Groenten zijn prima, vis ook, vlees kan evengoed, als je maar uitkijkt wat en hoeveel je eet. Op deze blog staan een heleboel lekkere lichte gerechten.
Bij mij hielp dat ontzettend: één keer per week zondigde ik keihard tijdens m’n afvalperiode. Dan ging ik bijvoorbeeld naar een toprestaurant, en ik zondigde niet een klein beetje, maar heel veel. Als cadeautje. Maar ook omdat dat geen kwaad kan. Psychologisch, maar ook fysiek. Wanneer je enkel heel mager eet denkt je lichaam: de derde wereldoorlog is uitgebroken, rantsoeneren is de boodschap. Wanneer je die magere periode eens stevig doorbreekt, werkt dat als een katalysator, en schiet je verbrandingsoven weer stevig in gang.
Gemakkelijk wordt het nooit. Voor mijzelf blijft het een flinke strijd, die levenslang gevoerd zal moeten worden. Maar als je volhoudt zul je complimentjes krijgen. Je weegschaal zal beetje bij beetje mooiere cijfers tonen, en dat doet deugd. Je zult maatje per maatje afvallen, en dat is leuk. En mensen zullen je complimentjes geven. Neem die trots in ontvangst. Dat stimuleert je om niet op te geven.
Je hebt de term misschien al wel eens horen vallen in Amerikaanse kookprogramma’s, maar wat is zucchini bread nu eigenlijk precies? Laat je niet misleiden door de naam, want hoewel we het vertalen als courgettebrood, heeft het qua structuur en smaak veel meer weg van een heerlijk smeuïge cake dan van een grijs boerenbrood … Lees meer
Zou het vandaag, op donderdag 23 april, echt wel weer zijn om buiten te eten in ons Belgenlandje? Het is namelijk World Picnic Day, een dag die blijkbaar zijn oorsprong vindt in de tijd na de Franse Revolutie toen de koninklijke parken eindelijk open gingen voor het gewone volk en iedereen samen buiten begon te eten, al is die datum in Vlaanderen natuurlijk nooit een garantie op zonneschijn … Lees meer
De paasvakantie zit erop! Ik heb een zalige tijd gehad in Bangkok, maar het is weer tijd om met beide voetjes op de Vlaamse grond te gaan staan. Om rustig af te kicken, heb ik in mijn weekmenu nog een vleugje Thailand gestoken, maar voor de rest zit er vooral veel lente in de gerechten … Lees meer
Laat ons eerlijk zijn: rond wijn en eten worden vaak een hoop ingewikkelde regels en chique termen gebruikt maar in de kern gaat het voor mij om één simpel ding en dat is balans … Lees meer
Er was een tijd dat we groenten zoals pastinaak, aardpeer en schorseneren bijna volledig uit onze keukens hadden verbannen maar gelukkig zijn ze bezig aan een indrukwekkende comeback … Lees meer
Er zijn weinig gerechten waarover zoveel gediscussieerd wordt in de culinaire wereld als over de klassieke pasta carbonara en als Would Be Chef sta ik stevig in mijn schoenen: geen room … Lees meer
Heb je je ooit afgevraagd waarom een stukje gegrild vlees of een geroosterde groente zoveel lekkerder smaakt dan wanneer je diezelfde ingrediënten gewoon zou koken in water … Lees meer
Ken je dat gevoel: je hebt uren gezocht naar dat perfecte stuk vlees bij de slager en het met de grootste zorg gebakken in de pan maar de grootste fout die je dan kunt maken is het direct aansnijden op je bord … Lees meer