Sinds ik in Lochristi woon heb ik het plannetje al in mijn hoofd, en vandaag ga ik er gewoon voor. Ik moest eerst een beetje mijn weg vinden, wat nieuwe wandelroutes ontdekken, en de nieuwe buurt verkennen. En eerlijk gezegd: ik moest ook weer wat op dreef komen. De voorbije maanden heb ik wel gewandeld, maar ik was ook wat kilo’s bijgekomen. En zeker in de periode van in- en uitpakken, verhuizen dus, ben ik toch echt veel te weinig aan wandelen toegekomen. Ik moest m’n tempo wat terugvinden dus, mijn ritme en mijn routine. Maar intussen is mijn dat helemaal gelukt. Ik wandel nu weer minstens 15 kilometer per dag, en tegenwoordig stap ik geregeld zelfs meer dan 25 kilometer. Ik ben dus helemaal klaar voor mijn plannetje!
Vandaag stap ik, te voet, van ons nieuwe huis in Lochristi naar Knesselare. Naar het huis van mijn ouders. Naar daar waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Ik vind het een heerlijk avontuur om te voet weer thuis te komen. Niet als de verloren zoon, zo erg is het niet, maar symbolisch vind ik het wel wat. Ik was als kind immers niet zo sportief, terwijl mijn papa één van de beste atleten van zijn generatie was. Dat ik nu een dikke 35 kilometer ga wandelen, onderweg naar mijn liefste mama en papa, geeft me echt een waanzinnig goed gevoel. Het is op alle mogelijke manieren toch weer een soort van thuiskomen. Ze zullen fier zijn straks. En mama zal zeker iets lekkers klaar hebben staan, en papa zal me graag met de auto terugbrengen straks naar Lochristi. Op mijn Instagram-pagina kun je vandaag mijn tocht uiteraard volgen. Ik neem uiteraard wat water mee onderweg, en mijn reep Nakd voor als ik een hongertje krijg, en voor de rest hoop ik vooral dat ik droog blijf.
Zodra de zomer echt losbarst en de zon hier in Barcelona overuren draait, ben ik he-le-maal zot van watermeloen. Er is op een warme, klamme namiddag simpelweg niets verfrissender dan een ijskoude, felrode en knapperige punt van deze vrucht … Lees meer
Ik mag dan misschien geen sterrenchef zijn, maar als het op koken aankomt, mag je gerust stellen dat ik wéét waar ik de mosterd haal. Letterlijk en figuurlijk … Lees meer
Als Belgen trekken we voor een weekendje weg bij onze Noorderburen vaak automatisch naar Zeeland, Maastricht of Amsterdam. Maar wie iets verder kijkt, ontdekt Flevoland: de jongste provincie van Nederland, letterlijk opgetrokken uit de voormalige Zuiderzee … Lees meer
Het één voor één snijden van kerstomaatjes is een tijdrovend klusje, maar met deze truc ben je zo klaar. Leg de tomaten op een plat bord en plaats er een tweede bord (of deksel) stevig bovenop … Lees meer
Vandaag vieren we Avocado Day, de dag waarop de halve wereld collectief begint te applaudisseren voor de immens populaire groene vrucht. Maar ik ga even heel eerlijk zijn, en misschien trap ik daarmee op wat culinaire teentjes: ik snap die gigantische hype dus écht niet … Lees meer
Op 29 juli is het National Chicken Wing Day. In Amerika is dit een culinaire feestdag van formaat waar tijdens sportwedstrijden letterlijk miljarden vleugeltjes worden verorberd … Lees meer
In de hippe culinaire wereld wordt vaak geroepen dat enkel donkere, bittere chocolade met minstens 70% cacao (en liefst nog een beetje meer) het label ‘echte chocolade’ verdient … Lees meer
Wie ooit in San Sebastián of Bilbao is geweest, weet hoe magisch de Baskische pintxos-cultuur is. Barren die uitpuilen met de meest indrukwekkende, kleurrijke hapjes op de toog, allemaal vastgepind op een schijfje knapperig stokbrood met een houten prikker … Lees meer