Soms sta je er even bij stil: er zijn van die dingen die je als kind elke dag at of dronk, maar waar je op latere leeftijd bijna volledig vanaf bent gestapt. Voor mijn generatie was melk daar hét voorbeeld van. Als we de reclames op TV mochten geloven, was “melk goed voor elk”. Het werd gepromoot als het witte goud dat je onoverwinnelijk zou maken. Zelfs op school was er geen ontsnappen aan; tijdens de speeltijd stonden we braaf in de rij voor ons kartonnetje of flesje schoolmelk.

In die tijd was AA-melk het absolute keurmerk waar iedereen naar keek. Het was een officieel kwaliteitslabel in België voor melk van de allerhoogste graad. Om dat AA-label te mogen dragen, moest de melk aan extreem strenge regels voldoen: de koeien werden vaker gecontroleerd, de melk moest sneller worden opgehaald en het kiemgetal moest uiterst laag zijn. Het was kortom de “top of the bill” onder de zuivel. Ik dronk het elke dag bij mijn ontbijt, want de boodschap was duidelijk: van melk zou ik groot, sterk, kloek en gezond worden.

Vandaag kijken we daar toch een tikkeltje genuanceerder naar. Begrijp me niet verkeerd, melk heeft absoluut nog steeds zijn troeven voor wie het goed verdraagt:

• Het is een bron van hoogwaardige eiwitten, essentieel voor de opbouw en het behoud van onze spieren.

• Het zit boordevol calcium, wat cruciaal is voor de dichtheid van onze botten.

• Het bevat belangrijke vitamines zoals B2 en B12, die ons zenuwstelsel en energieniveau ondersteunen.

Toch weten we nu ook dat we er best niet mee overdrijven. De wetenschap bevestigt dat veel volwassenen melk minder goed verteren naarmate ze ouder worden. Dat komt omdat de aanmaak van lactase — het enzym in onze darmen dat melksuiker moet afbreken — bij velen van ons natuurlijk afneemt na de kindertijd. Bovendien bevat vooral volle melk aardig wat verzadigde vetten, wat in een modern, evenwichtig dieet een factor is om rekening mee te houden. Het is dus geen wondermiddel dat je onbeperkt moet binnengieten, maar eerder een voedingsmiddel waar je bewust en met mate van geniet.

Zelf drink ik het nog maar zelden, nu ik een grote, kloeke jongen van 52 ben. In Barcelona op de markt drink ik wel eens een café con leche, maar dat is maar heel af en toe, en mijn dorst les ik meestal met een goed glas water. Maar heel af en toe, op zo’n nostalgisch moment, kan ik de verleiding niet weerstaan. Een ijskoud glas melk met een vers gebakken boterham met goede boter en een dikke laag fondant hagelslag… op zo’n moment ben ik weer even dat kleine jongetje op de schoolbanken. En eerlijk? Dat smaakt nog altijd verduiveld lekker.