Het was ontroerende en mooie radio deze avond, bij mijn fijne collega’s Raf en Rani op Joe. Raf Van Brussel die een tijdje geleden een paar weken thuis was met covid beleefde een mooi persoonlijk momentje. Raf klinkt elke dag even fris en fruitig op de radio, maar de covid speelde hem nog altijd parten, want z’n smaak en geur heeft hij nog steeds niet terug. Tenminste: had hij nog niet terug.

Vandaag was de sympathieke chef Seppe Nobels te gast in de kerststudio van Joe. De chef van het bekende restaurant Graanmarkt 13 in Antwerpen had namelijk een speciale kroket ontwikkeld. We doen bij Joe tegenwoordig van ‘kroketten voor iedereen’ en Seppe had speciaal een groentekroket bedacht voor deze actie.

En tijdens de uitzending gebeurde dus iets fantastisch. Raf proefde de kroket, en voor het eerst in weken proefde hij werkelijk wat hij at. Ik beken: ik was er zelf van aangedaan. Ik moet ook eerlijk toegeven: ik heb schrik van corona. Ik wil het niet krijgen. Ik wil het niet doorgeven. En zelfs wanneer ik niet echt ziek zou worden ben ik bijzonder bang dat ik als levensgenieter m’n geur en smaak zou verliezen. “Het is als leven in een stolp” hoor ik wel eens zeggen. Ik denk dat het mij als hobbykok enorm veel parten zou spelen.

Raf had dat dus ook voor. En ik weet zeker dat hij dat net als vele andere covidpatiënten ook afschuwelijk vond: niks meer proeven en ruiken. Maar er is licht aan het einde van de tunnel voor mijn sympathieke radio-collega. Dat hij uitgerekend door het eten van de groentekroketjes van Seppe Nobels in de studio van Joe eindelijk weer iets proefde, zal hij echt nooit van z’n leven meer vergeten, geloof me. Het is een kerstmomentje om in te kaderen.