Het is een vraag die ik ontzettend vaak krijg wanneer ik weer eens een recept met die heerlijke “biefstuk van de zee” deel: hoe zit het nu eigenlijk met de tonijn? Mag dat nog wel op ons bord belanden, of is de vis nog steeds met uitsterven bedreigd? Het antwoord is gelukkig hoopgevender dan tien jaar geleden, maar het vraagt wel om een kritische blik van ons als hobbykok. In het verleden zag het er namelijk heel somber uit, vooral voor de majestueuze blauwvintonijn. Door enorme overvisserij stond deze soort echt op de rand van de afgrond, maar dankzij zeer strikte internationale quota en een streng beheer hebben de populaties in de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan zich de afgelopen jaren spectaculair hersteld. In veel gevallen is deze vis zelfs van de ‘rode lijst’ verdwenen, wat bewijst dat de natuur zich kan herstellen als we haar de ruimte geven.

Toch betekent dit niet dat we nu blindelings elke steak in onze winkelmand moeten leggen. De situatie verschilt namelijk enorm per soort en per regio. Terwijl het met de blauwvintonijn beter gaat, staan andere soorten zoals de geelvintonijn in bijvoorbeeld de Indische Oceaan nog steeds onder zware druk door overbevissing. Bovendien is de manier van vangen minstens zo belangrijk als de soort zelf; grootschalige netvisserij zorgt vaak voor te veel bijvangst van schildpadden en dolfijnen, en dat willen we natuurlijk absoluut vermijden. Als je met een gerust geweten van tonijn wilt genieten, is mijn advies simpel: kijk altijd naar het label. Kies voor tonijn met het MSC-keurmerk of, nog beter, vis die met de lijn is gevangen (de zogenaamde pole-and-line methode). De skipjack tonijn, die we vaak in blik zien, blijft doorgaans de meest duurzame keuze. We mogen dus zeker nog tonijn eten, maar doe het met respect voor het product en de herkomst, zodat we ook in de toekomst kunnen blijven genieten van die zalige, kort geschroeide vis op ons bord.