Vandaag vieren we Avocado Day, de dag waarop de halve wereld collectief begint te applaudisseren voor de immens populaire groene vrucht. Maar ik ga even heel eerlijk zijn, en misschien trap ik daarmee op wat culinaire teentjes: ik snap die gigantische hype dus écht niet. Mijn grootste probleem? De structuur. Het is me vaak net iets te smooshy en papperig. Waar is de weerstand, de krokante verrassing? Zonder een flinke kneep limoen en stevig wat zeezout is een pure avocado bovendien behoorlijk vlak en braaf. Waarom we dat spul plots overal op en tussen moeten smeren, is mij een compleet raadsel.
Begrijp me niet verkeerd, ik erken absoluut de voedingswaarde van dit groene gezondheidsbommetje, dat boordevol hartvriendelijke vetten, vezels en vitamines zit. Maar er is ook een schaduwzijde. Denk maar aan de gigantische ecologische voetafdruk door het absurde waterverbruik en de ontbossing in Zuid-Amerika. En vergeet de intussen beruchte ‘avocado-hand’ niet: spoeddiensten zien nog altijd mensen binnenkomen die met een scherp mes de pit probeerden te verwijderen en pardoes hun eigen hand doorboorden. Levensgevaarlijk, dat zachte fruit!
Ben ik dan een absolute hater? Dat nu ook weer niet; ik ben gewoon selectief. Zet me in een authentiek Mexicaans restaurant met een schaal kraakverse, grof geprakte guacamole vol frisse koriander, chili en limoen, en ik dip met plezier mee. Ook in een verfijnde sushi-rol zorgt dat flinterdunne plakje nét voor een perfecte, romige toets. In die context kan ik de vrucht zeker appreciëren. Dus geniet gerust van Avocado Day, maar laten we stoppen met de illusie dat een klodder groene smurrie elk gerecht magisch beter maakt. Soms is een boterham met goeie boter en wat zout gewoon duizend keer lekkerder. Smakelijk!
Zodra de zomer echt losbarst en de zon hier in Barcelona overuren draait, ben ik he-le-maal zot van watermeloen. Er is op een warme, klamme namiddag simpelweg niets verfrissender dan een ijskoude, felrode en knapperige punt van deze vrucht … Lees meer
Ik mag dan misschien geen sterrenchef zijn, maar als het op koken aankomt, mag je gerust stellen dat ik wéét waar ik de mosterd haal. Letterlijk en figuurlijk … Lees meer
Als Belgen trekken we voor een weekendje weg bij onze Noorderburen vaak automatisch naar Zeeland, Maastricht of Amsterdam. Maar wie iets verder kijkt, ontdekt Flevoland: de jongste provincie van Nederland, letterlijk opgetrokken uit de voormalige Zuiderzee … Lees meer
Het één voor één snijden van kerstomaatjes is een tijdrovend klusje, maar met deze truc ben je zo klaar. Leg de tomaten op een plat bord en plaats er een tweede bord (of deksel) stevig bovenop … Lees meer
Op 29 juli is het National Chicken Wing Day. In Amerika is dit een culinaire feestdag van formaat waar tijdens sportwedstrijden letterlijk miljarden vleugeltjes worden verorberd … Lees meer
In de hippe culinaire wereld wordt vaak geroepen dat enkel donkere, bittere chocolade met minstens 70% cacao (en liefst nog een beetje meer) het label ‘echte chocolade’ verdient … Lees meer
Wie ooit in San Sebastián of Bilbao is geweest, weet hoe magisch de Baskische pintxos-cultuur is. Barren die uitpuilen met de meest indrukwekkende, kleurrijke hapjes op de toog, allemaal vastgepind op een schijfje knapperig stokbrood met een houten prikker … Lees meer
Eerlijk is eerlijk: cheesecake is zonder twijfel een van de allermooiste en lekkerste nagerechten die er bestaan. En toch moet ik een kleine bekentenis afleggen … Lees meer