Je hebt het vast al honderd keer gelezen in recepten voor paella, stoofpotjes of rijke pastasauzen: “begin met de sofrito”. Je kent het misschien niet onder die specifieke naam, maar voor de mediterrane kok is de sofrito de heilige grond van de keuken. Het is de onzichtbare ziel, het fundament waarop je hele gerecht rust. Zonder een goede sofrito mist je eten die diepe, complexe gelaagdheid die je in die authentieke restaurantjes in het zuiden proeft. De term komt van het Spaanse sofreír, wat letterlijk “zachtjes fruiten” betekent, en dat dekt de lading perfect. In Spanje draait het meestal om ui, knoflook en tomaat, terwijl de Italianen zweren bij hun soffritto van de “heilige drievuldigheid”: ui, wortel en selder.
Het geheim van een goede sofrito is geen ingewikkelde techniek, maar simpelweg geduld. Dit is geen werkje voor wie gehaast is. Je begint met een flinke scheut goede olijfolie en groenten die je in een hele fijne brunoise hebt gesneden. Het doel is niet om de groenten te bakken of te kleuren, maar om ze op een heel laag vuur te laten versmelten tot een soort aromatische marmelade. Trek daar gerust twintig tot veertig minuten voor uit. De groenten moeten glazig worden en hun natuurlijke suikers vrijgeven tot ze bijna uit elkaar vallen. Dat resultaat is een pure smaakbom die je gerecht een umami-beleving geeft die je met een snelle bereiding nooit haalt. Mijn tip: maak in het weekend een grote portie en vries het in ijsblokvormpjes in. Zo heb je op een drukke weekdag direct een basis in de pan die smaakt alsof je uren hebt staan zwoegen.
Zeg nu zelf, het overkomt ons in de zomer allemaal wel eens. Je wandelt over de wekelijkse markt, ziet die prachtige bakjes vol glanzende bosbessen, sappige abrikozen en dieprode pruimen staan, en voor je het weet neem je veel te veel mee naar huis … Lees meer
Zeg nu zelf, met de schitterende zomerdagen die we nu over ons heen krijgen, dromen we er stiekem allemaal van: een verfrissende duik in een azuurblauw zwembad … Lees meer
Er is één ding dat ik in de horeca echt not done vind, en dat is een restaurantreservering last minute afzeggen. Tenzij er iemand doodziek is natuurlijk, maar gewoon ‘geen goesting’ hebben, onverwacht elders willen eten of plots herontdekken dat er voetbal op de buis is … Lees meer
Zaterdag 11 juli vieren we weer de Vlaamse feestdag, en hoewel we nog een paar dagen geduld moeten hebben, wil ik jullie nu al mijn absolute gouden tip meegeven … Lees meer
Zeg nu zelf, herinner je je die zomers nog als snotneus? Uren buiten spelen tot de knieën groen zagen van het gras, en dan die ultieme beloning: zo’n plastiekerig buisje met bevroren, fluo-gekleurd suikerwater dat je achteraf een knalblauwe of gifgroene tong opleverde … Lees meer
Eind juni stond De Vleeshalle in Mechelen opnieuw helemaal in het teken van Comté. Tijdens een gezellige en smaakvolle ontdekkingstocht maakten enkele genodigden kennis met de rijke traditie, de verrassende veelzijdigheid en de unieke smaakwereld van deze iconische Franse AOP-kaas tijdens een masterclass van mezelf … Lees meer
Na de zoveelste côte à l’os of worstjes op de barbecue, heb je soms zin om je gasten eens écht te verrassen. Vergeet de marshmallows als dessert, we gaan voor iets veel spannenders: gegrilde watermeloen … Lees meer
Alcoholvrij aperitieven is populairder dan ooit, maar laten we eerlijk zijn: als we ergens op een terras nog één mierzoet mengsel van fruitsappen met een triestig papieren rietje voorgeschoteld krijgen, haken we af … Lees meer