Vandaag, 21 maart, is het World Vermouth Day. Een dag die in Spanje bijna heilig is, maar waar ik persoonlijk een wat ingewikkelde relatie mee heb. Voor degenen die het niet kennen: vermout is in feite een versterkte wijn die op smaak wordt gebracht met een hele resem kruiden, planten en specerijen. In de typische, sfeervolle bodega’s van Barcelona of Madrid is “la hora del vermut” een echt instituut. Je drinkt het daar gekoeld, vaak met een ijsblokje, een schijfje sinaasappel en een olijf erbij. Het liefst vergezeld van wat zoute tapa’s zoals ansjovis, chipjes of van die heerlijke dikke olijven, want dat zoute breekt perfect de kruidige bitterzoetheid van het drankje.

Ik moet eerlijk zijn: ik ben zelf nooit de grootste fan geweest. Geef mij maar de puurheid van een goed glas wijn zonder al die toegevoegde botanicals. Maar goed, we hebben dit weekend onze Catalaanse buren op bezoek en voor hen is vermout natuurlijk pure nostalgie en thuiskomen. Nu we vandaag ook nog eens de officiële feestdag van dit drankje vieren, zou het bijna onbeleefd zijn om het niet te serveren.

Mochten ze er straks eentje willen als aperitief, dan haal ik met plezier de mooiste glazen boven en zorg ik voor de perfecte Spaanse setting. Maar wees gerust, terwijl zij genieten van hun Catalaanse traditie, trek ik voor mezelf toch gewoon een mooie fles witte wijn uit de kelder open. Ieder zijn goesting, zolang het gezelschap maar goed is!