Gisteren ging ik al mijn inkopen voor een etentje doen op de markt in Barcelona. In onze straat ligt misschien wel de allerbeste markt van de stad, en ik ga er altijd heen: de Mercat Del Ninot. Het is een zalige overdekte voedingsmarkt met vaste kramen en de meeste handelaars staan er al generaties lang met hun koopwaar. Het is ongelofelijk hoe rijk het aanbod aan verse producten er wel is, en de mensen zijn er altijd zo vriendelijk. Een heerlijke plek voor foodies om je inkopen te doen.

En wat bijzonder is: ze houden er wel van wat ambiance en entertainment, op een geestige, niet opdringerige manier. Een maand of twee terug, op “de dag van de onschuldige/onnozele kinderen” wat in Spanje (net als bij ons op 1 april) een soort van “fopperkesdag” is, hadden de meiden van een vleeskraam een paar euro’s op de grond gelegd vlak voor hun kraam. Iedereen die passeerde probeerde die centen op te rapen, maar ze waren vastgekleefd aan de grond. “Mopje….” riepen ze dan. Ik moest er eigenlijk erg om lachen. En rond de kerstdagen durven ze je wel eens te bedienen, verkleed als Santa Claus en z’n elfjes. Gewoon, omdat het kan.

En gisteren was het helemaal geestig om er rond te wandelen, want zowat alle marktkramers waren verkleed. Het is deze dagen ook in Barcelona carnaval. Ik zag pipo’s en monsters. Ik zag feestneuzen en hoedjes. Ik zag geestige verkleed-pakken. Eén van de visboeren en de dames die bij hem werkten waren allemaal verkleed als “Ghost Busters”. De visverkoper zelf had zo’n plastic toestel op z’n rug met een slang aan. Niet om de vis te kuisen of zo. Maar om spoken af te knallen of weg te jagen.

En mijn vaste visboer was verkleed in de zeegod Neptunus. Hij had een geestig pak aan, een lange witte nepbaard- en pruik, en een gouden papieren kroon op z’n hoofd. En z’n plastic drietand stond naast hem aan het kraan. En hij en z’n verkoopsters hadden er ontzettend veel lol in, om zo verkleed vis te staan fileren.

Ik vond het een geestig zicht en ik dacht: waarom doen onze handelaars in België dat eens niet? Een slager die zich zou verkleden als dokter, ik zeg maar iets? Ze snijden toch allebei in het vlees? Of een bakker die zich zou verkleden als Baywatch-redder? Op het strand liggen mensen toch ook te bakken als broodjes? Ik zou het heerlijk vinden. En grappig. En het zet mensen aan om wat te kletsen, en met een smile weer de dag in te gaan.

Ik plaatste bovenstaande foto op mijn Instagram, en er kwam ook wel wat kritiek. Een paar mensen stuurden me dat zoiets misschien wel grappig is, maar dat zo’n verkleedpartijtjes voor mensen die in de voedingssector werken absoluut “not done” zou zijn bij ons in België. Want de regels rond de voedselveiligheid zijn immers ontzettend streng, en om hygiënische redenen is het bij ons wellicht verboden om bijvoorbeeld met zo’n synthetische pruik en baard vis te staan kuisen. Er kan altijd wel een plastic haar uit je baard vallen…

Kijk, ik vind voedselveiligheid zeer belangrijk, en niks om te los mee om te gaan. Maar we moeten nu ook niet overdrijven he. De vis die ik op de markt koop is zo ontzettend vers, ligt er op ijs uitgestald, en zal volgens mij niet meteen bederven omdat zo’n visboer een dagje Ghost Buster of Neptunus speelt. We moeten toch nog eens een beetje kunnen lachen zonder meteen in een chagrijnige kramp te schieten zeker? Enfin, ik denk dat ze in Aalst en omstreken wel begrijpen wat ik precies wil zeggen…

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef