Er zijn zo van die restaurants en hotelletjes die je bijna per ongeluk ontdekt, en waar je vervolgens jarenlang blijft komen. Meer dan tien jaar geleden kwamen we na een bezoek aan de poëziezomer van Watou in Poperinge terecht in restaurant Pegasus, in het prachtige Hotel Recour (ingericht door Pieter Porters).
Het decor was romantisch, het weer was zomers, het eten was heel erg lekker, hedendaags zonder al teveel poespas, en chef Bert en z’n vrouw Inge waren uiterst charmante mensen. Sindsdien is Hotel Recour minstens één keer per jaar de plek waar we graag tot rust komen. Niet bij de deur, maar in het heerlijke Heuvelland, waar het zo plezierig wandelen is. Vorige vrijdag waren we er nog eens. Na mijn ochtendshow reed ik al naar Poperinge waar ik door Inge meteen met open armen ontvangen werd.
Ik had zin in een lichte lunch, en Bert zei: “zeg mij maar waar je zin in hebt, en ik maak het wel voor je. Een tartaar van langoustines? Carpaccio? Een slaatje? Iets met asperges?” Uiteindelijk maakte hij voor mij (in het seizoen kan ik ze elke dag wel eten) een fantastisch stoofpotje van witte en groene asperges , gebakken langoustientjes, geconfijte tomaatjes, krullen van foie gras, in een smaakvolle geboterde groentebouillon, die hij ooit leerde bereiden bij Jean-Pierre Bruneau toen die nog 3 sterren had in z’n restaurant in Ganshoren.
Na een flinke siësta, en een stevige wandeling, was het tijd voor opnieuw een mooi diner. Wij vroegen kleine porties van verschillende gerechten om zoveel mogelijk lekkere bereidingen van Bert te proeven (die met een welverdiende 15 op 20 bij Gault & Millau, ook al jaren klaar lijkt voor een welverdiende eerste Michelin-ster).
We proefden eerst een paar mooie hapjes, onder andere een roereitje met truffel en grijze garnalen. Vervolgens aten we asperges met lekkere kruiden en een gefrituurd hoeve-eitje. Daarna volgden ontbeende kikkerbilletjes met tomaatjes en zeekraal, basilicum en heerlijke olie.. Van pijlinktvis had Bert tagliatelli gemaakt, met een mooi sausje en groentjes. Eindigen deden we met een erg smaakvol stoofpotje van kreeft. Plek voor dessert hadden we niet meer…. zoals nogal vaak het geval is bij ons.
Alweer een erg mooie maaltijd. Verwacht niks te vergezocht in je bord of te modern in Pegasus. Het motto van chef Bert is en blijft: “ik focus me helemaal op lekker eten, veel meer dan op “verrassend” eten.” Dat op zich is vandaag soms reeds verrassend. Ik ben en blijf grote fan van deze mooie keuken, van deze hele lieve mensen, en geloof me: de kamers zijn prachtig en klassevol ingericht. Ja, ik blijf hier heel graag terugkomen!
Soms komt de beste raad niet uit een gidsje, maar van de conciërge van je hotel. Toen we plannen maakten voor een avondje in een beroemde skybar, hield ze ons tegen … Lees meer
Als je denkt dat je in Bangkok alles wel gezien hebt, dan moet je naar OJO. Dit waanzinnige restaurant bevindt zich op de 76ste verdieping van het iconische King Power Mahanakhon-gebouw, die beroemde ‘gepixelde’ wolkenkrabber die de skyline van de stad domineert … Lees meer
Als je in Bangkok bent, is de rivier de Chao Phraya de hartslag van de stad, en er is geen betere plek om die energie op te snuiven dan op het terras van het Four Seasons Hotel … Lees meer
Soms weet je het op voorhand: dit wordt de avond van de vakantie. In Bangkok, een stad die barst van het waanzinnige streetfood, kozen we voor één avond van pure, onversneden Europese luxe … Lees meer
Soms moet je een vakantie precies zo eindigen als je ze begonnen bent, of in ons geval: precies zo beginnen als we ze vorig jaar geëindigd hebben. Riva Del Fiume, het Italiaanse paradijs in ons hotel, was vorig jaar de plek waar we onze trip in schoonheid afsloten en het voelde dan ook niet meer dan logisch om daar dit jaar op onze allereerste avond opnieuw aan tafel te schuiven … Lees meer
Soms brengt het leven je op de meest onverwachte plekken en kom je zo weer oude vrienden tegen, en dat was deze vakantie in Bangkok niet anders. Voor ons was het bezoek aan OXBO Bangkok heel speciaal, omdat de chef, Oliver Afonso, een oude (nou ja, in zijn geval jonge) bekende is die we al bijna tien jaar volgen … Lees meer
Wie mijn avonturen volgt, weet dat ik vorig jaar diep onder de indruk was van Potong, het gastronomische meesterwerk van Chef Pam in Bangkok. Pam, of voluit Pichaya Soontornyanakij, is momenteel zonder twijfel de strafste vrouw in de Aziatische culinaire scene … Lees meer
Parijs blijft voor mij de onbetwiste hoofdstad van de absolute gastronomie. De stad barst van de Michelinsterren maar er is één plek die daar letterlijk en figuurlijk bovenuit steekt … Lees meer