Vorige vrijdag, op Valentijn, gingen we dineren in Nederland in “Meliefste” in Wolphaartsdijk. Wat een mooie naam voor een restaurant, en perfect voor zo’n speciale dag. Maar we gingen niet met z’n tweetjes. Het waren David van Flying Elephant de sitebouwer van Would Be Chef en z’n partner Bram die ons samen met mijn neef Desiré en Glenn van “The Food Tryout” uitnodigden om met ons zessen dit verfijnde restaurant in Zeeland te gaan ontdekken. Ik had er al veel van gehoord, volg het ook al geruime tijd op Instagram, maar was er om één of andere reden nog nooit geraakt.
Vrijdagavond, uitgerekend op Valentijnsdag aten we er voor het eerst. Veel vrienden van me waren ons al voorafgegaan, en elke keer weer hoorde ik super enthousiaste reacties. In de restaurantgids Gault&Millau wordt de keuken van Thijs Meliefste als volgt omschreven: “In de jachthaven van Wolphaartsdijk heeft de liefde voor Zeeland tot dusverre geleid tot één van de meest innemende keukens van deze provincie. Het is een keuken vol creativiteit en smaakintensiteit. Dit grote talent is onze Jonge Topchef van het Jaar 2020!” De gids geeft dan ook een prachtige 17/20 aan Meliefste en 4 koksmutsjes. Dat zijn cijfers om u tegen te zeggen.
Maar het vreemde is wel dat de mensen van Michelin voorlopig maar geen eerste ster willen geven aan Meliefste. Heel veel mensen vragen zich al een tijdje af waarom precies? Ligt het aan het interieur? Ik denk het niet, want dat is best knap en stijlvol. De locatie is ook mooi. De bediening is top. De sommelier kent z’n vak en zorgt voor prima aangepaste wijnen. Op de koop toe zegt Michelin zelf altijd dat de sterren toch vooral in het bord worden verdiend. Zijn de gerechten niet origineel genoeg? Of net te ver gezocht? Hebben ze te weinig smaak of vakmanschap? Waar blijft die eerste ster aan haperen?
Eerlijk gezegd: geen idee. We kregen vrijdag een heel lekkere menu voorgeschoteld. De smaken zaten goed, en de bereidingswijze van al het lekkers uit de zee (en ook van op het land) heeft chef Thijs Meliefste perfect onder de knie. De borden waren mooi zonder te ver gezocht te zijn, kortom: ik snap het eigenlijk niet zo goed van Michelin. Dit restaurant is minstens een ster waard. Komaan, beste inspecteurs van het indrukwekkende rode culinaire boekje, geef dit mooie restaurant maar wat het verdient, bij de volgende prijzenkermis.
Menu
Brokkel XO, piccalilly
Oerbiet, eendenlever, sjalot
Wortel, eidooier, olijfkruid
Bouchot mossel
Strandkrab
Pijlinktvis, miso
Noordzeekrab, garnaal, zilte groenten
Handgedoken coquille, aardpeer, appel
Langoustine, bospeen, pompoen, vadouvan
Zeebaars, boerenkool, beurre blanc
Chefsbite: krentenbrood, eendenlever, zwarte truffel
Zwezerik, knolselderij, amandel
Hert, kweepeer, spruiten
Blauwe bes, zwarte bes, hangop
Beurre noisette, structuren espresso
Soms komt de beste raad niet uit een gidsje, maar van de conciërge van je hotel. Toen we plannen maakten voor een avondje in een beroemde skybar, hield ze ons tegen … Lees meer
Als je denkt dat je in Bangkok alles wel gezien hebt, dan moet je naar OJO. Dit waanzinnige restaurant bevindt zich op de 76ste verdieping van het iconische King Power Mahanakhon-gebouw, die beroemde ‘gepixelde’ wolkenkrabber die de skyline van de stad domineert … Lees meer
Als je in Bangkok bent, is de rivier de Chao Phraya de hartslag van de stad, en er is geen betere plek om die energie op te snuiven dan op het terras van het Four Seasons Hotel … Lees meer
Soms weet je het op voorhand: dit wordt de avond van de vakantie. In Bangkok, een stad die barst van het waanzinnige streetfood, kozen we voor één avond van pure, onversneden Europese luxe … Lees meer
Soms moet je een vakantie precies zo eindigen als je ze begonnen bent, of in ons geval: precies zo beginnen als we ze vorig jaar geëindigd hebben. Riva Del Fiume, het Italiaanse paradijs in ons hotel, was vorig jaar de plek waar we onze trip in schoonheid afsloten en het voelde dan ook niet meer dan logisch om daar dit jaar op onze allereerste avond opnieuw aan tafel te schuiven … Lees meer
Soms brengt het leven je op de meest onverwachte plekken en kom je zo weer oude vrienden tegen, en dat was deze vakantie in Bangkok niet anders. Voor ons was het bezoek aan OXBO Bangkok heel speciaal, omdat de chef, Oliver Afonso, een oude (nou ja, in zijn geval jonge) bekende is die we al bijna tien jaar volgen … Lees meer
Wie mijn avonturen volgt, weet dat ik vorig jaar diep onder de indruk was van Potong, het gastronomische meesterwerk van Chef Pam in Bangkok. Pam, of voluit Pichaya Soontornyanakij, is momenteel zonder twijfel de strafste vrouw in de Aziatische culinaire scene … Lees meer
Parijs blijft voor mij de onbetwiste hoofdstad van de absolute gastronomie. De stad barst van de Michelinsterren maar er is één plek die daar letterlijk en figuurlijk bovenuit steekt … Lees meer