Vorige vrijdag, op Valentijn, gingen we dineren in Nederland in “Meliefste” in Wolphaartsdijk. Wat een mooie naam voor een restaurant, en perfect voor zo’n speciale dag. Maar we gingen niet met z’n tweetjes. Het waren David van Flying Elephant de sitebouwer van Would Be Chef en z’n partner Bram die ons samen met mijn neef Desiré en Glenn van “The Food Tryout” uitnodigden om met ons zessen dit verfijnde restaurant in Zeeland te gaan ontdekken. Ik had er al veel van gehoord, volg het ook al geruime tijd op Instagram, maar was er om één of andere reden nog nooit geraakt.
Vrijdagavond, uitgerekend op Valentijnsdag aten we er voor het eerst. Veel vrienden van me waren ons al voorafgegaan, en elke keer weer hoorde ik super enthousiaste reacties. In de restaurantgids Gault&Millau wordt de keuken van Thijs Meliefste als volgt omschreven: “In de jachthaven van Wolphaartsdijk heeft de liefde voor Zeeland tot dusverre geleid tot één van de meest innemende keukens van deze provincie. Het is een keuken vol creativiteit en smaakintensiteit. Dit grote talent is onze Jonge Topchef van het Jaar 2020!” De gids geeft dan ook een prachtige 17/20 aan Meliefste en 4 koksmutsjes. Dat zijn cijfers om u tegen te zeggen.
Maar het vreemde is wel dat de mensen van Michelin voorlopig maar geen eerste ster willen geven aan Meliefste. Heel veel mensen vragen zich al een tijdje af waarom precies? Ligt het aan het interieur? Ik denk het niet, want dat is best knap en stijlvol. De locatie is ook mooi. De bediening is top. De sommelier kent z’n vak en zorgt voor prima aangepaste wijnen. Op de koop toe zegt Michelin zelf altijd dat de sterren toch vooral in het bord worden verdiend. Zijn de gerechten niet origineel genoeg? Of net te ver gezocht? Hebben ze te weinig smaak of vakmanschap? Waar blijft die eerste ster aan haperen?
Eerlijk gezegd: geen idee. We kregen vrijdag een heel lekkere menu voorgeschoteld. De smaken zaten goed, en de bereidingswijze van al het lekkers uit de zee (en ook van op het land) heeft chef Thijs Meliefste perfect onder de knie. De borden waren mooi zonder te ver gezocht te zijn, kortom: ik snap het eigenlijk niet zo goed van Michelin. Dit restaurant is minstens een ster waard. Komaan, beste inspecteurs van het indrukwekkende rode culinaire boekje, geef dit mooie restaurant maar wat het verdient, bij de volgende prijzenkermis.
Menu
Brokkel XO, piccalilly
Oerbiet, eendenlever, sjalot
Wortel, eidooier, olijfkruid
Bouchot mossel
Strandkrab
Pijlinktvis, miso
Noordzeekrab, garnaal, zilte groenten
Handgedoken coquille, aardpeer, appel
Langoustine, bospeen, pompoen, vadouvan
Zeebaars, boerenkool, beurre blanc
Chefsbite: krentenbrood, eendenlever, zwarte truffel
Zwezerik, knolselderij, amandel
Hert, kweepeer, spruiten
Blauwe bes, zwarte bes, hangop
Beurre noisette, structuren espresso
Parijs blijft voor mij de onbetwiste hoofdstad van de absolute gastronomie. De stad barst van de Michelinsterren maar er is één plek die daar letterlijk en figuurlijk bovenuit steekt … Lees meer
Het stond al lange tijd op ons gastronomisch verlanglijstje: restaurant Gresca in Barcelona. Met een jarenlange vermelding in de Michelingids (geen ster, al beweren velen dat ze die wel verdienen) en de reputatie het favoriete adresje van wereldsterren als Dua Lipa te zijn, waren onze verwachtingen hooggespannen … Lees meer
Enkele jaren geleden nam Floris Van Der Veken, jarenlang rechterhand van Peter Goossens, het roer over in Hof van Cleve in Kruishoutem. Goossens was overtuigd dat zijn culinaire legacy in goede handen was, en dat bleek al snel: hoewel sommige journalisten en ex-chefs kritisch kwamen proeven, liet Michelin zich niet misleiden en bevestigde twee sterren, een prestatie die veel zegt over de kwaliteit van de keuken … Lees meer
Het is altijd super leuk om uitstekende restaurants in de buurt te bezoeken. In Barcelona heb ik de grote luxe dat vlak bij onze flat massa’s toprestaurants te vinden zijn, maar ook in Lochristi heb ik absoluut niet te klagen … Lees meer
Deze zomer mocht ik als culinair ambassadeur vijf dagen lang door Catalonië trekken, op zoek naar bijzondere gastronomische plekken. De stad Girona was één van de zalige tussenstops … Lees meer
Onze reis in Catalonië in juli 2025 begon in het natuurrijke Mas Salagros EcoResort, vlakbij Barcelona. Dit 100% duurzame ecohotel ligt in een groene vallei, omringd door natuur, niet ver van de kust, maar zonder zicht op zee, perfect om helemaal tot rust te komen … Lees meer
Op onze culinaire reis door Catalonië was een van de absolute hoogtepunten ons verblijf in het schitterende hotel Esperit Roca. We werden met open armen ontvangen in dit adembenemende complex en mochten één van de zestien kamers met waanzinnig uitzicht over Catalonië innemen … Lees meer
Sinds kort hebben we er letterlijk een culinaire buur bij: Direkte. Het restaurant dat jarenlang verscholen zat onder de arcaden van de Boqueria-markt, verhuisde dit voorjaar naar Carrer de París 200 in de wijk Eixample … Lees meer